30 Eylül 2009 Çarşamba

bir an

’kadın, giden sevgilisinin ardından gözlerinden dökülen sutanelerinin yıkadığı ellerine baktı...
çok değil bir saat önce, sevdiği adamın teninde dolaşmıştı elleri, beyaz bir kuğunun masmavi bir gölde süzülüşü gibi...
bütün asilliği ve doğallığı ile süzülmüştü elleri özlediği o tende...
ellerini yüzüne sürdü önce, o ten ile tekrar buluşurcasına ve inanamadı,
o tenin çok sevdiği, dayanılmaz bulduğu ve delice özlediği kokusu ellerine sinmişti...
içine çeke çeke kokladı bir kez daha...bir kez daha, bir kez daha...
bitirmekten korktu...
ellerini sıkıca birleştirdi...
koku uçmasın istiyordu, sabah uyandığında o koku olsun istiyordu yine ellerinde...
sevdiğinin kokusu ellerindeydi, sevdiği adam ellerindeydi...
bu bunun işaretiydi...
bunu çok iyi biliyordu...
üzülmüyordu artık...
gülüyordu...
sutaneleri bu kez gözlerinden sevinçle dökülüyordu...’
...

Hiç yorum yok: