31 Aralık 2009 Perşembe

TEŞEKKÜRLER 2009



(31.12.2009 Tarihinde www.kuraldisi.com da yayınlanmıştır.)

Bir yıl bir an gibi geçti ve gitti yine.

2009 şaşırtmadı beni. Kendi içimdekileri döktü bir yıl boyunca dışıma. Yerine yenilerini doldurdu. Bunun için bir yıl boyunca elinden geleni ardına koymadı.

Son hazırlıklarını tamamladı artık. Hüzünlü olsa da gideceği için yerini yeni bir yıla seve seve bırakmaya hazır. ‘’Eskiler üzerine düşeni yapıp gitmeyi bilmeli, yoksa yeniler nasıl girer hayata.’’ deyip ona biçilen zamanın dolmasını bekliyor.

2008 de yaşadığım kıtlık üzerime çöküp, bolluğu yaratmaya zorlamıştı beni.

2009’un hepimiz için bolluk ve bereket yılı olmasını dilemiş ve öyle olacağına da inanmıştım. Benim açımdan öyle de oldu. İnandığımı yaşadım 2009’da.

Mart ayının başında anneannemdem miras aldım önce. Mirastan önce kızım benim yanıma döndü ve Haziran ayında dizide oynamaya başladı. Dizi kısa sürmüş olsa da 2008’de elime geçen paranın tamamı kadar kazandı. Miras ve onun kazandığı para ile bolluk ve bereket içinde geçirdik 2009’u.

‘’2008’’ dediğimde ‘’aman anne hatırlatma tüylerim diken diken oluyor’’. dese de kızım, ben biliyorum ki biz 2009’daki bolluğu 2008 yılındaki kıtlığa borçluyuz.

‘’2009'da yaşayacağım her şey için teşekkürler Tanrı'm. Hiçbir şeyden şikâyetim olmayacak...’’ demiştim geçen yıl. Hiçbir şeyden şikâyetim olmadı. Tam aksine yaşadığım her şeyden memnuniyet duydum.

Evdeki eskiler bir bir kırılıp döküldükçe, hizmetini tamamlayan eskilerin çıkıp gittiğini ve yenilere yer açıldığını hayatın bana böyle gösterdiğini düşünüp memnuniyet duydum. Kırılıp dökülmeyen ama durdukları yerde ‘’bırak bizi gidelim’’ deyip izin isteyenlere de izin verdim ve ait oldukları yere gönderdim hepsini.

Sigortalar atıp bir günümüzü elektriksiz ve üşüyerek geçirdiğimizde, elektrik tesisatı yenilenmek zorunda kalınca, bu yenilenmenin ruhsal ve bedensel elektrik tesisatımın yenilenmesinden yansıdığına inanıp memnuniyet duydum.

Banyodaki su borularını birleştiren parçanın orijinal olmamasından, oraya ait olmayan iki parçanın eritilerek birbirine yapıştırılması suretiyle yapılmış olmasından ve suyun bir borudan diğerine akışını artık sağlayamayacak duruma gelmesinden, ani bir patlama ile sular fışkırmaya başladığında ve ertesi gün usta gelinceye kadar yirmi saat boyunca akıp durduğunda memnuniyet duydum.

Bundan sonra hayat, o patlayan su gibi şiddetle akıp gidecek, bana ait olmayan, özüme uymayan, oradan buradan toplayıp bana yapıştırılan zihniyetleri fırlatıp atacaktı.

Bana bunu hissettiren bu olaya şükrettim ve memnuniyet duydum.

Bunlar gibi aksilik kabul edilebilecek ama benim aksiseda kabul ettiğim nice olaydan şikâyet etmedim. Hepsine şükredip bana anlatmak istediklerine olumlu anlamlar yükledim. Olumsuzun işaret ettiği olumluyu yakalamayı fırsat bilip, bana getirmesi için hayata sipariş ettim.

Evimdeki eskileri sırası geldikçe yenileyen hayat, bendeki eskileri de yeniledi sırasıyla. Bırakamadıklarımı ise bırakmam için elinden gelen zorlamayı yapıp durdu 2009’da.

İçsel olarak vedalaştım eskilerle ve bunları yenileriyle değiştirme işini hayata bıraktım. 2009’daki eskilerle mücadeleye ve vedalaşmaya bakıp 2010’daki yenilenmeyi görmemek mümkün değil.

Şimdiden 2010’un yenilenmenin,yeni başlangıçların yılı olacağını hissediyorum. Hepimiz için böyle olmasını diliyorum. Bizi yeniye hazırlayan eski yılımıza şükrediyorum.

2010, kendine yenilmeyenlerin, kendini yenileyenlerin yılı olsun. Eski yılın içime doldurduklarını dışıma dökeceğin için şimdiden teşekkürler yeni yıl.

2010’da yaşayacağım her şey için teşekkürler hayat… Hiçbir şeyden şikâyetim olmayacak…


...


***************


...


Bu yazımı 15 Aralık gecesi yazıp göndermiştim editörümüze. 16 Aralık günü büyük kızımın doğum günüydü. O gün hazırlıklarına yardım edip çıktım evden, kızımı arkadaşlarıyla bıraktım o gece. Ertesi gün eve geldiğimde, annemden bana kalan ama bir türlü kıyıp atamadığım tahta kaşığın arka yüzünü, bir kafa gibi düşünürsek beyin kısmını oyulmuş olarak buldum. Annemin beyin kanserinden ölümünü çağrıştırdı bana ve tüylerim diken diken oldu. Evdeki şarap açacağını bulamayan kızım ve arkadaşları şarabı açmaya çalışırken kaşığı o hale sokmuşlar. Bana ayıp olmasın diye de kutlamayı yarıda bırakıp yeni bir kaşık aramaya çıkmışlar. Arayan bulur, bulmuşlar elbette. İçsel olarak vedalaşmanın sonuçlarına da katlanmak gerekiyor işte böyle. O kaşığı tüylerimi diken diken eden o haliyle istesem de artık evimde tutamazdım. Yerine de yenisi gelmişken hemen attım. Bunları yaşamadan atabilseydim yerine yenisinin geleceğinden emindim ama bazen bunu yapmakta zorlanabiliyor insan. Bu durumda tek ve çok etkili bir yol var o da içsel vedalaşma. Bu yolu yüzyüze bir türlü vedalaşamadığınız insanlarla bile denemenizi öneririm. Sonuçlarına katlanmayı göze alabilecekseniz eğer. Benim tahta kaşığım gibi beyni oyulmasa da, onu görecek gözünüz kalmayacak kadar hoş olmayan şeyler yaşanabiliyor.

Uzun lafın kısası; içimizde icabına baktığımız her şeyin dışımızda da bir şekilde icabına bakılıyor. Bize sadece o insanın ya da eşyanın, bize olan hizmetini tamamladığını hissetmek ve içsel olarak bir veda töreni yapmak kalıyor.

Ben bütün eskilerimle vedalaştım, gözümden ve yüreğimden kaçanları bile eski yılın heybesine doldurup alıp götürmesini diledim. Yeni yıla az bir zaman kala siz de şöyle bir göz atın eski yılın heybesine doldurulması gerekenlere. Yerine yenisi mutlaka geliyor, cimrilik etmeyin ve yüreğinizi kısıtlamayın, bırakın dilediğince veda töreni yapsın yüreğiniz. Eskiler yenilendikçe siz de yenilerin sefasını sürün.

Yeni yılda yenilerimizle sefamız bol olsun.

2010 tüm insanlara yeni u/mutluluklar getirsin.

ÇOK SEVGİLERİMLE...


...

2 yorum:

Nilambara dedi ki...

Sevgili Hülya Hanım, 2008e ve 2009a ait her iki yazınızı da keyifle okudum. Ne çok, ne hoş ve ne kadar doğru mesajlar içeriyor yazılarınız. Çok teşekkürler paylaşımlarınız için.
Hayli geç oldu, diğer yazılarınızı daha rahat bir zamanda okumak üzere tekrar geleceğim.
Sevgilerimle,
Nilambara

Hülya BİLGE dedi ki...

Yorumunuz beni nasıl mutlu etti bilemezsiniz Sevgili Nilambara..
Bloğumu açıp izleyici olduktan sonra yorum yazmış olsam da size, içimin aynası-aynısı yazılarınızı uzun bir zamandan beri izliyordum zaten..
Bulduğunuz çoklukta, hoşlukta ve doğrulukta sizden de parçalar-etkiler mutlaka vardır..
Ben de bugüne kadar izlediğim ve bugünden sonra da izleyeceğim dizi yazılarınız için size çok çok teşekkür ediyorum..
Çok Sevgilerimle..